طبق سنت طولانی ، آبهای شبه جزیره را "سه دریا" می نامند: آنها شاخ طلایی ، بسفر و دریای مرمره هستند. شاخ طلایی دره ای غرق شده در عمق حدود 5/4 مایل (7 کیلومتر) طول است. ساکنان اولیه آن را مانند شاخ گوزن می دیدند ، اما ترکان امروزی آن را Haliç ("کانال") می نامند. بسفر (ğstanbul Boğazı) مجرای اتصال دریای سیاه (کارادنیز) به مدیترانه (آکدنیز) از طریق دریای مرمره (مارمارا دنیزی) و تنگه های دردانل است. شاخ طلایی باریک استانبول قدیم (Stamboul) را از جنوب و شهر "جدید" Beyoğlu به شمال جدا می کند. بسفر وسیع تر استانبول اروپا را از مناطق شهر در ساحل آسیا - اسکودار (Chrysopolis باستان) و Kadıköy (Chalcedon باستان) تقسیم می کند.
مانند نیروهای تاریخ ، نیروهای طبیعت نیز به استانبول حمله می کنند. رودخانه های بزرگ روسیه و اروپای میانه - دانوب ، دان ، دنیپر و دنیستر - باعث می شوند که دریای سیاه سردتر و سرسبزتر از مدیترانه باشد. آبهای دریای سیاه از طریق بسفر به سمت جنوب می ریزند ، اما در زیر آنها آبهای گرم نمک مدیترانه به عنوان یک جریان زیرزمینی قدرتمند که از همان کانال عبور می کند ، به سمت شمال هجوم می آورند.
اقلیم
وزش باد شمال شرقی یا پوآراز از دریای سیاه می آید و در بعضی از مواقع در زمستان به انفجار یخی از بالکان معروف به کارایل یا "حجاب سیاه" که می تواند شاخ طلای و حتی بسفر را منجمد کند ، جای خود را می دهد. لودوس یا باد جنوب غربی می تواند طوفانی را در دریای مرمره ایجاد کند.
دریافت وام از بانک های ترکیه